Een apart volume met functionele verbindingen
De uitbreiding van de kunsthumaniora is opgevat als een autonoom volume dat de confrontatie aangaat met het bestaande kasteel dat genesteld is tussen de hoge bomen van het 100 jaar oude park. Het nieuwe gebouw geeft de school een expressief gezicht in de Korte Lozanastraat.
De sokkel herbergt een podiumzaal met 150 zitplaatsen, toneelklas/repetitieruimte en artiestenloges. Dit gedeelte kan buiten de schooluren verhuurd worden aan derden. Op deze sokkel worden de ateliers voor muziek en beeldende kunsten gestapeld. Het geheel wordt doorsneden en gesplitst door een verticale circulatiezone. Door de circulatie te concentreren en gangen te vermijden zijn we in staat de ruime foyer als schakel tussen kasteel en uitbreiding te plaatsen.
Hoewel het bestaande kasteeltje en de nieuwe uitbreiding ruimtelijk en vormelijk sterk onafhankelijk zijn, zijn ze functioneel toch sterk op elkaar betrokken. Insnijdingen in de gebouwvolumes brengen noorder- en indirect licht tot diep in het gebouw. Naast de theaterzaal zijn er 8 muziekstudio’s en 11 flexibele klaslokalen.
